Even terug in de tijd … het is eind augustus 2018, een zalige vakantie achter de rug in de Spaanse Pyreneeën waar manlief zich in de bergen kon uitleven op zijn “oude fiets”. Et moi? Ik leefde me vooral uit op de tapas en Estrella’s. Tijdens die vakantieweken was ik vooral niet bezig met fietsen (lees: bewegen in de breedste zin des woords). Bij thuiskomst kwam echter de spreekwoordelijke kater in de vorm van dat akelige getal op de weegschaal en de achterliggende boodschap .. TE ZWAAR …
Ineens zag die extra fiets er een stuk aantrekkelijker uit. Dat werd dus heel snel een eerste “MTB-spullen-voor-mij-kopen”-rit naar de Decathlon. Klikschoenen – check, charmante korte fietsbroek – check en de rest … ligt in de garage (2ehandsjes, dus uiteraard iets te groot). Inmiddels had ik al wel in de gaten dat deze sport zich niet leent voor dames die er ook tijdens een beetje inspanning nog charmant uit willen zien. Alles zit strak, en dan bedoel ik niet een beetje strak maar heel strak en als kers op de taart heb je ook nog een soort van Tena lady onder je kruis hangen (in de fietswereld beschaafd “zeem” genoemd). Dus al zag je er in je strakke lycrapakje nog appetijtelijk uit, die zeem ontdoet je acuut van de laatst overgebleven charme. Wel beweeg je juist daardoor in een soort van relaxte anonimiteit .. je kleding, je bril, je helm en een heleboel modder …
De eerste rit begint in de garage. Manlief zorgt voor een hele lichte afstelling van de klikpedalen en (terwijl hij de fiets vasthoudt) ga ik zitten. Voelt goed. Ik klik los, vast, los, vast en stap af … wacht, IK ZIT NOG VAST en terwijl ik me dat realiseer val ik om. Zonder bewegen toch een valpartij, de eerste van velen! Gelukkig is onze garage niet breed en is mijn man oplettend dus veel schade levert dit niet op. We gaan naar buiten, de eerste kilometers bestaan vooral uit los- en vastklikken, waarbij het vastklikken ook nog niet echt heel soepel gaat. Gelukkig is manlief nog wel zo slim om een niet te uitdagende rit aan te gaan en na veel los- en vastklikken komen we zonder schade weer veilig thuis. Mijn eerste rit, ik ben om.
